📌روند صعودی و با ثبات تولید و صادرات نفت ایران
به گزارش سیمای انرژی، با توجه به انتشار گزارشی با عنوان «سوءمدیریت در وزارت نفت تهدیدی بزرگتر از بازگشت تحریمها» مورخ ۱۴۰۴.۰۶.۲۹ و گزارش دیگری با عنوان «بنبست نفتی ایران» مورخ ۱۴۰۴.۰۶.۳۰ در روزنامه اقتصاد پویا که حاوی پارهای مطالب خلاف واقع است توضیحاتی بهمنظور تنویر افکار مخاطبان محترم آن رسانه و مردم عزیز ایران […]
به گزارش سیمای انرژی، با توجه به انتشار گزارشی با عنوان «سوءمدیریت در وزارت نفت تهدیدی بزرگتر از بازگشت تحریمها» مورخ ۱۴۰۴.۰۶.۲۹ و گزارش دیگری با عنوان «بنبست نفتی ایران» مورخ ۱۴۰۴.۰۶.۳۰ در روزنامه اقتصاد پویا که حاوی پارهای مطالب خلاف واقع است توضیحاتی بهمنظور تنویر افکار مخاطبان محترم آن رسانه و مردم عزیز ایران به این شرح ارائه میشود:
۱- ابتدا موجب تأسف است در شرایطی که کشور پس از ۱۲ روز جنگ تحمیلی نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی علیه ایران عزیز، هماکنون نیز در اوج جنگ اقتصادی و تحریمهای ظالمانه تمامعیار قرار دارد، یک رسانه داخلی با طرح ادعاهای غیرواقعی، غیرمستند و بیان مطالبی زهرآگین که بذر ناامیدی و یأس و تشویش در ذهن مخاطب میپراکند، احتمالاً ناآگاهانه در طراحی اتاقهای فکر جنگ روانی دشمن بازی کرده و با تکرار روایت معوج رسانههای خارجی به ادعاهای آنان ضریب میدهد.
وزارت نفت ضمن تکذیب قاطع محتوای این گزارشها تأکید میکند که انتشار مطالبی با این سطح از تحریف و بیدقتی آثار روانی منفی بر جامعه و فعالان اقتصادی دارد و شایسته است دستگاههای مسئول نسبت به اینگونه اقدامهای غیرمسئولانه حساسیت و پیگیری لازم را داشته باشند. بدیهی است گزارش فعالیتهای صنعت نفت بهصورت دقیق، شفاف و منظم در اختیار نهادهای ذیصلاح نظارتی و مقامهای ارشد کشور قرار میگیرد و بهمنظور جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان انتشار عمومی این گزارشها از سالهای قبل ممنوع بوده است.
۲ – آنچه در گزارش روزنامه اقتصاد پویا دیده میشود نه یک نقد کارشناسانه بلکه بازنشر مستقیم ادعاها و تحلیلهایی است که اساساً در رسانههای غربی و برخی مؤسسات وابسته به جریان تحریم طراحی و برجستهسازی میشوند. عجیب است که نویسنده گزارش برای نقد وزارت نفت به آمار و روایاتی استناد میکند که خود محصول اتاقهای فکری هستند که هدفشان تضعیف اقتصاد ایران است. بیاعتنایی کامل گزارش روزنامه اقتصاد پویا به آمارهای رسمی داخلی و سخنان مقامهای ذیصلاح کشور یکی از اصلیترین ایرادهای این گزارش محسوب میشود. در دولت سیزدهم نیز بسیاری از همین شایعات و ادعاها از سوی مدیران و سخنگویان رسمی بارها رد و تکذیب شده، اما باز هم به همان دادههای غیرموثق استناد شده است.
۳ – یکی از مواردی که در گزارش به شکلی تحریفشده مطرح شده بحث تولید نفت ایران است. نویسندگان با تمرکز بر نوسان ۱۲ هزار بشکهای در دادههای اوپک از تعبیر رکود جدی در تولید نفت استفاده کردهاند. در واقع تولید نفت ایران در دولت چهاردهم نهتنها کاهش نیافته، بلکه روندی صعودی را طی کرده و بهطور میانگین طی یک سال گذشته بیش از ۱۲۷ هزار بشکه در روز افزایش یافته است. در اردیبهشت امسال نیز رکورد افزایش ۱۸۰ هزار بشکهای ثبت شده است. این روند افزایشی توانسته هم پایداری دسترسی پالایشگاههای داخلی به خوراک نفت خام را تضمین کند و هم صادرات نفت کشور را افزایش دهد.
۴ – در خصوص صادرات نفت نیز همان منابع خارجی که روزنامه اقتصاد پویا به آنها استناد کرده اذعان دارند که صادرات نفت ایران در سال ۲۰۲۵ به بالاترین سطح ۶ سال اخیر رسیده است. چگونه ممکن است کشوری به زعم نویسنده گزارش با «سوء مدیریت» آن هم تحت سختترین تحریمها به چنین رکوردی دست یابد؟ واقعیت این است که مدیران و کارکنان خدوم وزارت نفت در خط مقدم جنگ اقتصادی قرار دارند و با مدیریت فعال و جهادی توانستهاند راه صادرات را باز نگه دارند و انتشار اخبار اینچنینی به جز ایجاد روحیه یأس و ناامیدی در آحاد مردم اثر دیگری ندارد و گویی باوری به وجود تحریمهای ظالمانه دشمن و تلاش شبانهروزی سربازان گمنام صنعت نفت برای برپا نگه داشتن این صنعت عظیم نیست.
۵ – گزارش اقتصاد پویا در ادامه به ادعای افزایش چند برابری ذخایر نفتی روی آب ایران اشاره کرده که پیشتر هم از سوی مقامهای رسمی قویاً تکذیب شده است. در عین حال استفاده از ذخایر نفتی شناور در دریا بهصورت متعارف یک تاکتیک شناختهشده در تجارت جهانی نفت برای مدیریت بازار است و همه کشورهای صادرکننده نفت این رویکرد را در رقابتهای بازاریابی دارند. بررسی متن گزارش مذکور نشان میدهد اساساً نویسنده گزارش کوچکترین درکی از سازوکارهای بازاریابی نفت خام و فاکتورهای مهم برای کسب و حفظ بازار ندارد و از همین رو موضوع تخفیف نفتی را چنان بیان کرده است که گویی ایران تنها کشور نفتی است که به مشتریان خود تخفیف میدهد در حالی که سایر کشورهای عمده صادرکننده نفت از این ابزار در بازارهای مختلف خود به تناوب بهره میبرند و برای حفظ سهم بازار خود گاه تخفیفهای سنگینتری نیز میدهند.











